Człowiek Tygodnia: Zygmunt Andrzej Heinrich

Zygmunt Andrzej Heinrich urodził się 21.07.1937 roku w Łbowie położonym koło Modlina. Znany był również jako Dziadek bądź Zyga. Był polskim taternikiem, alpinistą, wspinaczem skałkowym. Z zawodu Heinrich był magistrem inżynierem budownictwa ogólnego. Wspinanie rozpoczął mając 21 lat w roku 1958. Przeszedł wówczas drogę Komarnickich na Zamarłej Turni. Często wspinał się w skałach Jury.

ev80_6

fot. Bogdan Jankowski

W Tatrach przeszedł szereg trudnych dróg oraz poprowadził nowe skomplikowane drogi na Kazalnicy Mięguszowieckiej (zaliczając pierwsze zimowe przejście drogi Mamatiuka), na Małym Młynarzu, Mnichu, Zadnim Mnichu, Żabiej Turni Mięguszowieckiej, Wielkiej Teriańskiej Turni, Zamarłej Turni, Koprowym Wierchu czy Niżnych Rysach. W 1962 roku Heinrich brał udział w pierwszym przejściu Filara Kazalnicy Mięguszowieckiej, które było przełomowym osiągnięciem w taternictwie.

wspinaniepl

Heinrich i Kukuczka (fot. źr. wspinanie.pl)

W Dolomitach przeszedł słynne drogi na Cima Grande di Lavaredo, na Cima Ovest, na Torre di Valgrande czy na Civetcie. W masywie Mont Blanc przeszedł m.in. zachodnią ścianę Petit Dru i drogę Contamine’a na Petit Jorasses oraz poprowadził nową drogę na północnej ścianie Grandes Jorasses. Heinrich był uczestnikiem licznych wypraw w góry najwyższe. W 1966 roku w Hindukuszu Afgańskim wszedł na 12 szczytów, m.in. na wszystkie wierzchołki Noszaka. Uczestniczył w pierwszym przejściu północno-zachodniej ściany Gumbaz-e Safed. W Pamirze w roku 1973 wszedł na Pik Korżeniewskiej oraz częściowo nową drogą na Pik Komunizmu. W Karakorum wszedł na dziewiczy Malaubiting Północny (1969), a w roku 1971 był uczestnikiem pierwszego wejścia na Kunyang Chhisch. W 1976 na nowej drodze dotarł do wysokości 8070 metrów na K2. W następnych latach wchodził na Masherbrum, Baturę III i IV, a także 3 razy na Baturę I. W 1986 roku Heinrich brał udział w pierwszej zimowej wyprawie na K2. W Himalajach w zimie 1974 osiągnął na Lhotse wysokość 8450 metrów, co było wówczas w himalaizmie zimowym rekordem świata. W 1978 roku dokonał pierwszego wejścia na centralny wierzchołek Kangchenjungi (wtedy polski rekord wysokości). W 1979 roku wszedł na Lhotse, a jeszcze w tym samym roku osiągnął 8350 metrów na Mount Everest. Wiosną 1980 roku również na Evereście dotarł nową drogą do 8450 metrów. W roku 1982 uczestniczył w wyprawie na zachodnią ścianę Makalu. W roku 1984 wszedł na Satopanth, a zimą 1984/85 nową drogą na Cho Oyu dokonując zarazem 2 wejścia zimowego na ten szczyt. W 1985 roku wszedł nową drogą, południowo-wschodnim filarem na Nanga Parbat. W 1989 roku wziął udział w wyprawie, której celem była zachodnia grań Everestu. Była to niestety ostatnia wyprawa utytułowanego, czołowego polskiego i światowego himalaisty. Heinrich zginął w wieku 52 lat pod lawiną na stokach Khumbutse. Zginęli wtedy także Eugeniusz Chrobak, Mirosław Dąsal, Wacław Otręba i Mirosław Gardzielewski. Jedynie Marciniak został uratowany po skomplikowanej akcji ratunkowej.

Mount_Everest_1980_-_Heinrich_Olech_Czok

Everest 1980 (Heinrich, Olech, Czok)

Zygmunt-A.-Heinrich-i-Eugeniusz-Chrobak-fot.-Bogdan-Jankowski

Heinrich i Chrobak (fot. Bogdan Jankowski)

Zygmunt Andrzej Heinrich jest współautorem książki „Ostatni atak na Kunyang Chhisch” oraz autorem artykułów w czasopismach górskich. Jest także członkiem honorowym PZA. Heinrich angażował się w prace Klubu Wysokogórskiego i Polskiego Klubu Górskiego, był członkiem Towarzystwa Przyjaciół Nauk o Ziemi oraz Himalayan Club.

Bartek Andrzejewski

Mount_Everest_1980_-_Norbu_and_Heinrichwiki

Everest 1980 (Norbu Shrepa i Heinrich)

drytoolingcom

fot. źr. drytooling.com

old.lo-zywiecpl

fot. źr. old.lo-zywiec.pl

źr.

Wielka Encyklopedia Gór i Alpinizmu tom VI, Wydawnictwo Stapis,

Wikipedia

One Reply to “Człowiek Tygodnia: Zygmunt Andrzej Heinrich”

  1. Pingback: Tobołek Elżbietki53 | pogadajmy o peerelu

Dodaj komentarz